Simon Lake – konstruktor i wizjoner

Simon Lake wybitny morski inżynier, który odegrał znaczącą rolę w historii rozwoju okrętu podwodnego. Urodził się w Pleasantville , niedaleko Nowego Jorku 4 września 1866 r. Wykształcenie średnie uzyskał w High School od Toms River, N.J., Clinton Liberal Institute, Fort Plain, N.Y., i w Mechanical Course w Franklin Institute. Wraz z ojcem zajmował się projektowaniem i budową różnych urządzeń przeznaczonych do rybołówstwa szczególnie dla statków poławiających ostrygi w Chesapeake i zatoce Delaware.

Od najmłodszych lat fascynował się możliwością skonstruowania okrętu podwodnego. Inspirowany książką Juliusza Verna „Dwadzieścia tysięcy mil podwodnej żeglugi” postanowił skonstruować okręt podwodny.

Energiczny i utalentowany Simon Lake po serii wielu doświadczeń, dzięki którym przetestował niektóre mechanizmy przyszłego okrętu podwodnego przystąpił do budowy pojazdu Argonaut.

Pierwsze projekty

W 1893 r., przeniósł się z Baltimore do Nowego Jorku w poszukiwaniu niezbędnych środków do budowy okrętu. Simon Lake zaprojektował kadłub Argonauta o długości 24 m i średnicy 2,3 m. Koszt budowy oszacował na około 75.000 dolarów. Niestety nie udało mu się zebrać takiej kwoty i w związku z tym zdecydował się na budowę pojazdu własnymi środkami, lecz o wiele mniejszego.

Argonaut I Simona Lake w trakcie budowy. Widoczny kiosk oraz koło pozwalające poruszać się po dnie morskim.
Argonaut I Simona Lake w trakcie budowy. Widoczny kiosk oraz koło pozwalające poruszać się po dnie morskim.

W 1894 r., zbudował Argonauta Juniora (Argonaut I), którego długość wynosiła 4,2 m, szerokość 1,35 m a wysokość 1,5 m. Poszycie pojazdu zostało wykonane z dwóch rzędów drewna, które z zewnątrz było izolowane smołą.

Pojazd był wyposażony w koła, którymi mógł się poruszać po dnie. Napędzany wał obracany był ręcznie. Argonaut I miał głównie służyć do badania dna mórz i poszukiwania zatopionych statków.

Lake rozwiązał również problem oddychania. Powietrze było zgromadzone w sprężonym zbiorniku. Pojazd był przystosowany do pracy na głębokości maksymalnej 6 m. Mógł poruszać się w dowolnym kierunku po dnie morskim. Nawet kostium dla nurka został uszyty przez samego Lake.

Latem 1895 r., Simon Lake wraz z dwoma członkami załogi wyruszył na próbny rejs podczas, którego przez 1 godzinę i 15 minut zbierał z dna różne zatopione przedmioty. Dzięki temu sukcesowi, który został odpowiednio nagłośniony Lake zgromadził odpowiedni kapitał niezbędny do budowy nowego dużego pojazdu podwodnego. Przed budową nowego okrętu zakłada Lake Submarine Company. Nowa spółka rozpoczęła budowę nowego dużego Argonauta.